Als op een kaart icoontjes voorkomen, kun je meestal daarop klikken om enig houvast te krijgen over die plek op de kaart.
Soms bevat die informatie dan ook een link naar de betreffende webpagina.
[9-3-1997, Arusha]
Vandaag lopen we de drieënhalve km van de camping naar de stad, om te kijken of we een uitstapje naar Arusha National Park kunnen maken. Het is een echte zondag in de stad, alle winkels zijn dicht, en alleen de straatstalletjes zijn open. Ook alle reisbureautjes - en er zijn er veel - zijn dicht. Eén is er wel open, maar de dame achter de balie lijkt nog nooit van Arusha park gehoord te hebben. Ze zit zeker een kwartier te bladeren om te kijken of je daar naar toe kan, dat geeft weinig vertrouwen.
Vanaf de hotel- en reisbureauwijk lopen we naar het centrum, en onderweg komen we een piepklein reisbureau tegen dat wel open is. Ali Baba Tours en Safari. Ali Baba himself, die in het echt Abdul Mohamed heet, zit achter zijn bureau, en is erg enthousiast over onze komst. Na twee minuten vraagt hij of we cola willen, hij heeft zin in een praatje met ons. Praten met reizigers is veel leuker dan die hele grote stapel papier op zijn bureau doorwerken.
Comfortabel zittend op zijn bank zitten we zeker anderhalf uur lang bij Ali Baba. Hij wil van alles weten over onze reis door Afrika, het feit dat we onze baan opgezegd hebben om te gaan reizen, en zelf vertelt hij van alles over Zanzibar, Pemba en nog twee andere eilanden. Verder weet hij ook veel over Madagascar, Lake Turkana - waar we in Kenia eigenlijk heen willen, maar nog niet weten of dat lukt - Zimbabwe en Namibië. Hij weet ook op welke plekken je goed en goedkoop kan overnachten.
Tussendoor komen twee kinderen binnenzwermen die ons keurig meteen een handje komen geven. Hij vertelt dat het de buurkinderen zijn (vijf à zes jaar oud), dat hun ouders weinig tijd voor ze hebben, maar dat ze ‘very brilliant’ zijn. Hij laat ze in het Engels opnoemen wat hun neus, oren, enz. zijn. Ook alle dierenplaatjes aan de muur leert hij ze in het Engels. Bij de foto van de Masaimensen zegt één van de jongetjes 'Masai-gorilla'. Dat behoeft nog enige correctie. Het is duidelijk dat de kinderen hier vaak komen, en zich volledig op hun gemak voelen en Ali Baba het wel leuk vindt om ze bezig te houden.
Ook al hebben we nog weinig informatie over de prijzen en mogelijkheden van andere reisbureaus, we besluiten om met deze aardige man af te spreken. Hij zal dinsdag als wij naar het park gaan niet zelf meegaan, maar om acht uur worden we op de camping opgehaald.
Heel leuk zo’n ontmoeting, de man is absoluut er niet op uit om ons per se de tocht te verkopen. Hij vond het net als wij gezellig om zomaar wat te praten.
[9-3-1997, Arusha]
Foto: de klokkentoren in Arusha.
Omdat we wat spullen voor iemand van de groep moeten kopen, wordt één van de medewerkers van Ali Baba met ons meegestuurd om de apotheek te wijzen die op zondag open is. Hij brengt ons ook nog naar een winkeltje waar we brood kunnen kopen.
Als we dinsdag echt opgehaald worden en naar het park gaan, per slot blijft het Afrika, zijn we helemaal tevreden.
Wikimapia meldt het volgende:
Algemeen wordt verondersteld dat de klokkentoren in Arusha precies halverwege tussen Cairo en Kaapstad ligt en dus ook het middelpunt is van de twee eindstations van het voormalige Britse Rijk in Afrika. Het echte middelpunt tussen deze twee steden ligt echter ergens in centraal Congo.
Tegenwoordig schijnt de toren verfraaid te zijn met het Coca Cola logo.
[9-3-1997, Arusha]
Foto: op de achtergrond Mt Meru.
De mensen die we onderweg tegenkomen zijn allemaal aardig. Als we bij de bibliotheek even nieuwsgierig naar binnen kijken, komt iemand ons uitleggen dat de bibliotheek dicht is en vermeldt vervolgens de openings- en sluitingstijden. Ze staan ook op de deur, maar toch heel vriendelijk.